Storythai

อัพยาวนะคะวันนี้ ใครไม่อ่านก็ได้
แต่ถ้าใครอยากรู้จักชีวิตเด็กถาปัตย์ก็เชิญอ่านต่อไป
ชีวิตเด็กถาปัตย์ อาจไม่ศิวิไลอย่างที่ใครคิด


อ่านสือค่ะ จาสอบ แต่ไม่อ่านจะดีก่ามีค่าเท่ากัน

อาทิตย์นี้เปงสัปดาห์แห่งการสอบ
จูนมีสอบ สองวิชาค่ะ Informat ก่า Thinking
Informat นี่พอถูไถ แต่  Thinking สิคะแย่เลย
ตั้งแต่เกิดมาเป็นคนไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองโง่ขนาดนี้มาก่อน
ข้อสอบมี 110 ข้อ คำถามซ้ำตั้งหลายข้อ ไม่รู้จะออกมาเพื่อ
ฝนกันจนกล้ามขึ้นเลยทีเดียวไม่อ่านมันแล้วโจทย์
โจทย์ไม่ต้อง น้องทำเอง 55 ประมาณนั้น
ออกจากห้องสอบมาหาหญ้ากินกันแทบไม่ทัน
นาทีนั้นสะกดเป็นคำเดียว คือคำว่า  ควาย นั่นเอง
สมองน้อยๆใช้การได้น้อยมาก
ตอนนี้ก็รอรับผลกรรมที่กำลังจะตามมาค่ะ
ตกแน่เลยวิชานี้ แต่ไม่เป็นไรค่ะ มีเพื่อนที่จะตกพร้อมกันอีกนับร้อย
ตกแบบเป็นเพ็คเกจ


เอ่อ..ช่างมันเหอะ คิดไม่ออก

ตอนนี้จูนก็สอบหมดละ หลายคนคงมีความสุขก่าวันหยุดที่กำลังมาถึง
แต่จูนไม่ค่ะ งานรอเพียบเลย
วันนี้มีส่งกราฟฟิกค่า ส่งก่อนสี่โมงเย็น
ทำตั้งแต่มะวายตาลายเลยแทบอ้วก
ความรู้สึกยิ่งก่าตอนเมาอีก หลับตาลงมีแต่กราฟฟิกลอยไปมา
ชวนอ้วกน่าดู ไม่เชื่อลองนะ ลองทำดู แล้วคุณจะรู้ว่ามันจาอ้วก
วันนี้ก็ตื่นมาทำตั้งแต่เช้าไม่เส็ด เหลือครึ่งชั่วโมง
งานก็ยังไม่ปริ้น เอาไงดีกู ก็เผาอย่างด่วนค่ะ
เผาเส็ดสี่โมงครึ่งเข้าไปแล้ว อยากร้องไห้
โกยสุดตีนเลยค่ะ ไปคณะอย่างด่วนที่สุด
เคยรู้สึกมั๊ยคะว่าเวลารีบเนี่ยอะไรๆก็ดูช้าไปหมดยกเว้น เวลา
นาทีนั้นไม่กลัวแล้วความตาย ชนได้ชนเลย แต่ต้องหนีให้ทัน
ไม่งั้นโดนตัด *LATE ชีวิตจบสิ้นเลย
*การโดนตัด LATE มีอิธิพลกับพวกเรามาก อาจทำให้ไม่จบได้ 
พอถึงคณะวิ่งสุดตีนตรงไปที่ลิฟท์ค่ะ แต่ลิฟท์มันขึ้นไปชั้นเจ็ด
เอาไงล่ะคะ บันไดแล้วกันวะ ค่ะจูนวิ่งขึ้นบันไดไปชั้นสี่ทันที
ใครเห็นสภาพคงคิดว่าอีนี่มันวิ่งเอาโล่รึไง
พอถึงหน้าห้องอาจารย์เข่าอ่อนเลย ดีใจค่ะจารย์ยังไม่เก็บงาน
นับว่าสวรรค์ยังมีตา แอบดูงานเพื่อนนิสนึง
แทบช็อค ลืมใส่ค่าเปอร์เซ็นต์สี
แต่จูนไม่แคร์ คุณแม่ไม่ได้ขอร้องหรอก ทำไม่ไหวต่างหาก
ช่างแม่งส่งเลยละกัน แอ๊บเนียนค่ะส่งไว้เล่มล่างๆเหมือนมาส่งนานแล้ว
ฉลาดซะจิง ใครสอนมาเนี่ย
ส่งงานเส็ดก็ลงลิฟท์มาแบบลั้นลา มีความสุข


มองไรวะ

แต่เคยได้ยินมั๊ยคะ  "สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร" 
พอกลับถึงห้องก็เข่าอ่อนอีกครั้งค่ะ
ห้องรกมากถึงมากที่สุดตั้งแต่หน้าห้องยันหลังห้องเลย
จากการสันนิฐานพบว่าห้องนี้คงเกิดสงครามมาแล้วนับสิบครั้ง
ก็นะ ทำเองนี่นาจะโทษใครล่ะ ก็เก็บสิคะ
เก็บซากสงครามค่ะ เก็บจนเรีบยร้อยเลย
เหมือนสงครามจะจบลงแล้วใช่มั๊ยคะ
ถ้าคุณคิดอย่างนั้นคุณคิด... ผิดค่ะ มันยังไม่จบ
ยังเหลืองานอีกกองเบ้อเริ่มเลยแหละ ที่รอทับถมอยู่
+3D จัดแสง ส่งวันที่หนึ่ง
+Photo ถ่ายรูป ส่งวันที่สอง
+Present S.K.D. ส่งวันที่สอง
+Art Workshop จำวันส่งไม่ได้
+Graphic ส่งวันที่เก้า งานกลุ่ม
นี่คือสงครามระรอกต่อไป

จิงๆแล้ววิชากราฟฟิกเนี่ยมันสุดตีนมารอบนึงแล้วค่ะก่อนหน้านี้
ดีที่มีเพื่อนมาช่วยทำ ซาบซึ้งที่สุดเลย
มีมิ้น(แย้ภูธร) ปอม ขิง แอม จูนห้าคน
ทำกันที่หอจูนนี่แหละค่ะ ชั้นสี่กระจายเสียงเป็นอย่างดี
คุยกัน หัวเราะกันทั้งคืน เสียงดังมาก  สงสารห้องข้างๆจัง
ขอโทษนะคะไม่ได้ตั้งใจ แต่ทำไปเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์
ทำกันยันเช้าเลยค่ะ สว่างคาตาเลย หกโมงเช้าค่ะ
ชวนมันขึ้นไปดูพระอาทิตย์ขึ้นบนดาดฟ้ามันก็ไม่ไปกัน
คงเพราะมึนกับกราฟฟิก แต่ละคนดูละม้ายซอมบี้เข้าไปทุกที
เลยต้องรีบส่งพวกมันกลับหอด่วนที่สุด กลัวมันกลายร่าง น่ากลัวง่ะ
ดีนะที่วันนั้นจูนมีเรียนกันสิบโมง ยังพอได้นอน
แต่เพื่อนมิ้มค่ะ มันเรียนแปดโมง มันคงไม่ได้นอน
กูขอโทษน้า แล้ววันนั้นพวกเราก็ไปเรียนกันด้วยร่างไร้วิญญาณ


  พ่อบอกว่าจูนหน้าตากวนตีนอะ จิงหรอเนี่ย

ส่วนอันนี้จูนเอามาจากในเว็บอะค่ะมีคนโพสไว้ลองอ่านดู

- ถาปัด หนุ่มเซอว่าเท่ สาวเซอ ว่าบ้า ความยุติธรรมอยู่ที่เธอไม่ชอบอาบน้ำ
อันนี้ขอบอกว่าไม่ทุกคนค่ะ จูนคนนึงที่ไม่ใช่
จูนว่าวันนึงจูนอาบน้ำมากกว่าเด็กแพทย์บางคนอีกนะ สามครั้งต่อวัน
ก็ที่นี่มันร้อนนี่นา ต้องอาบบ่อยๆ
ส่วนคนที่ไม่อาบเนี่ย ไม่ใช่เค้าไม่ชอบ แต่มันไม่มีเวลามากกว่า
อาบน้ำห้านาที ถ้าเอาเวลามาทำงานมันก็ได้เยอะนะ
ไว้งานเส็ดค่อยอาบก็ได้นี่ จิงป่าว..ชีวิตเราอุทิศให้งานวิชาใน
- เสื้อ"ยับ" เมื่อถึงเวลาเรียนมักจะนึกได้ว่า ลืมซักเสื้อ นอกจากได้ลวดลายเสื้อจากการหาในตะกร้าแล้ว เสื้อนักเรียนมัธยมบางครั้งก็มีประโยชน์
- การเขียนแบบ สะอาด เนี้ยบ เรียบร้อย เส้นคม มีน้ำหนัก ตรงข้ามกับการแต่งตัว เพี้ยน บ้า เซอ สถุน รุงรัง เสียงดัง ตังไม่มี
- เป็นเรื่องแปลกที่การแต่งตัวของนักเรียนปัจจุบันต่างกันคนละขั้วกับนักเรียนที่จบไปเป็น สถาปนิก นักออกแบบ เนี๊ยบ เรียบร้อย ดูดี น่าเชื่อถือ เพราะต้องทำงานในสังคมชั้นสูง มีฐานะ ตอนนี้ยังไม่มีซักข้อ
- นักเรียนทำตัวลึกลับหาตัวได้ยาก เนื่องจากกลางวันหลับ โดดเรียนLecture กลางคืนออกหากิน ทำงานเป็นผีดิบ โต้รุ่ง
- จะรู้ว่าห้องตัวเองรกก็ต่อเมื่อไม่มีทางสำหรับเดิน การหาอุปกรณ์ไม่เจอจะตามมา มักจะเจออีกทีตอนที่ส่งงานเสร็จแล้ว
- ตอนส่งงานสามารถวิ่งเร็วเหมือนเจอผี เสร็จจากนั้นก็จะงง ตัวเองอดนอนมาหลายวันไปเอาเรี่ยวแรงวิ่งมาจากไหน
- สามารถหลับมาราธอนได้2-3วันหลังจากส่งงานเสร็จ ตุนไว้ล่วงหน้าหรือว่าทดแทนคืนที่ผ่านๆมา
- นักเรียนมักตกจะวิชานอก เพราะไม่เคยอ่านไปสอบ ไปเรียนก็บุญแล้ว ยังจะไม่ให้หลับอีก ตรงข้ามกับวิชาในขยัน ทำงาน ส่งงานกันมากมาย ไม่งั้นโดนไทล์ได้กับไปเลี้ยงควายที่บ้าน
- ได้ F วิชา Eng แต่ชอบใช้ศัพท์อังกฤษที่พูดรู้เรื่องเฉพาะพวกเดียวกัน Space Funtion Mass Form Texture

พอก่อนดีกว่ามั๊ย รู้สึกบางคนเริ่มตาลาย
ชีวิตเด็กถาปัตย์ยังมีไรมันส์ๆอีกเยอะ
ถ้ายังไม่เบื่อกันนะไว้จูนจะเอามาให้อ่านเรื่อยๆ
ใครที่ไม่ชอบเด็กถาปัตย์อย่างเรา กรุณาด่าที่ตัวบุคคล
อย่าว่าที่คณะ เพราะคณะไม่ได้ทำให้คนชั่ว แต่ตัวบุคคลมันชั่วเอง
คณะเรา เรารัก พี่เรา น้องเราก็รัก กรุณาแยกแยะด้วย
ปัญญาชนคงเข้าใจ

งั้นตอนนี้จูนขอตัวพร้อมหัวก่าไส้ไปทำสงครามก่าทรีดีก่อนนะคะ
อ่อตอนนี้จูนกะลังคิดว่าจาเป็นฟลูดีมั๊ย ไว้คิดได้แล้วจามาบอกนะคะ
ตัดสินใจก่อน ใครสนใจช่วยตัดสินใจมั่งป่ะเนี่ย

PS

คิดถึงพ่อก่าแม่ ปู่ก่าย่า ตาก่ายาย
คิดถึงเปาเปรียวอะ รักนะจุ๊บๆ
คิดถึงเพื่อน 6.6 T.P.
รักแก๊งเด็กอ้วน ขอบคุณสำหรับความห่วงใย
และความเอาแต่ใจ
ขอบคุณ อีแย้ ปอม แอม ขิงสำหรับกราฟฟิกมารธอนวันนั้น
ขอบคุณคณะสถาปัตย์ที่ทำให้รู้จักชีวิตสุดตีน
ขอบคุณคณะนี้ที่ทำให้ได้เจอคำว่าเพื่อนอีกครั้ง
ขอบคุณคำว่าเพื่อนที่มีให้ ขอบคุณที่มีพวกมึงให้กูรัก
ขอบคุณอุดมการณ์ที่ทำให้เราเจอกัน
ขอบคุณทุกคอมเม้นดีดีนะคะ
ขอบคุณเพื่อนๆสตอรี่ไทยทุกคนค่ะ

ใครมีโค้ดเพลง"สุดที่รัก"มั่งอะ อยากได้อยากได้